Hayatın Yollarında Bir Taksi Şoförü

Her sabah kontağı çevirip direksiyonu elime aldığımda, aslında sadece arabamı değil, hayatımı da yeniden harekete geçiriyorum. Şehrin yollarında süzülürken, bazen düşünüyorum: Trafik aslında hayatın kendisi değil mi? Kimi zaman rahat bir akış, kimi zaman tıkanıklık, bazen de hiç beklemediğimiz bir engel…

Yollar, tıpkı hayat gibi, her gün bize farklı dersler veriyor. Düz gittiğin yolda bir anda karşına çıkan bir viraj, insana her şeyin planlandığı gibi gitmeyeceğini hatırlatıyor. Bazen sollamak istiyorsun ama önünü göremiyorsun, bazen durmak zorunda kalıyorsun. O anlarda sabır, belki de en iyi yol arkadaşı oluyor.

Kendini Şarj Etmek

Artık elektrikli bir araç kullanıyorum. Şarj istasyonuna her uğradığımda aklımdan şu düşünce geçiyor: “Aslında insanın da şarj istasyonuna ihtiyacı var.”

Biz de zaman zaman durup enerji toplamak zorundayız. Kimimiz bunu dua ederek yapar, kimimiz bir dost sohbetinde, kimimizse sessizlikte bulur. Çünkü hayat, tıpkı bir araç gibi, enerji olmadan ilerlemez. Kendine zaman ayırmayan insanın, bir gün yolda kalması kaçınılmazdır.

Kuralların Anlamı

Trafikte en çok dikkat ettiğim şey kurallardır. Çünkü bilirim ki, kuralsız bir trafik kaosa dönüşür. Oysa kurallar, bizi sınırlamak için değil, hepimizin güvenliğini sağlamak için vardır.

Hayat da böyledir aslında. Toplumun, devletin, hatta ahlakın koyduğu kurallar olmasa, düzen diye bir şey kalmaz. Kırmızı ışıkta durmak bazen sabrın, bazen aklın bir göstergesidir. Çünkü herkes aynı anda geçerse, kimse yoluna devam edemez.

Yolun Öğrettikleri

Taksi şoförlüğü insana çok şey öğretiyor. Her yolcu ayrı bir hikâye, her durak başka bir ders. Kimisi sessizce düşünür, kimisi içini döker. Kimi yolda susarak konuşur, kimi laf arasında hayatını anlatır. Ben de direksiyonun başında dinlerim; hem onları hem kendimi.

Sonra bir an gelir, yol biter, müşteri iner, ama düşünceler kalır.

O an anlıyorum ki; biz şoförler aslında sadece insan taşımıyoruz, hayatın kendisini taşıyoruz.

Ve her yeni yolculuk, bir öncekinin devamı gibi…

H.H.TANRIVERDİ 

(Not:Bu yazı sarj istasyonunda bekleyen bir taksi söforü tarafından kaleme alınmiştır. )